Ik schilderde dit olieverfschilderij van haan Hendrik met veel aandacht voor zijn trotse uitstraling. Zijn grote rode kam en de volle, rode lellen springen direct in het oog, terwijl de roestbruine en oranje veren warmte en diepte geven. In de donkere achtergrond komt subtiel hetzelfde kleurenspel terug, waardoor Hendrik nog meer gaat stralen.

Zoals bij al mijn schilderijen geef ik ook dit dier een naam. Tijdens het schilderproces voelde ik dat Hendrik bij hem paste. Pas later ontdekte ik dat er zelfs een Nederlands liedje bestaat over Hendrik Haan – een bijzondere toevalligheid die het schilderij nog meer karakter geeft.

Misschien ken je het?  Hendrik Haan uit Koog aan de Zaan. Het werd gezongen in  "Ja zuster, Nee zuster"